Ek hoop nie my broer en skoonsus gee om as ek hierdie artikel skryf nie, maar noem my sommer net ‘n trotse tannie. Aangesien ek en my broer die enigste twee kinders is, is en was daar nogal baie druk vir kleinkinders. Vir my broer seker meer druk as ek, aangesien hy die enigste kleinseun is aan my pa se kant wat die Stemmet van dra en as hy nie seuntjie kon kry nie…wat sou van ons Stemmet naam word?
Iedergeval, so begin laas jaar deel my broer ons mee Chrisma (Chrisma Kriek, sy vrou) is swanger. Daar is groot opwinding want dit sal die eerste klein kind vir my ouers wees, asook vir haar ouers. (Kan julle bederf spel?) Ek aan die anderkant, het gewonder “what’s the big deal” en het my biologiese klok die skuld gegee aangesien dit duidelik nog nie ingeskop het nie en ek geen moederlike instinkte het nie.
Kom ons skip so paar maande. Chrisma is (ek dink so 5 maande swanger) en daar word aangekondig dat sy dogtertjie verwag. Nog meer opwinding en almal begin pienk goedjies koop. Maand later, nog ‘n aankondiging. Dit is nou nie meer ‘n dogtertjie nie. Groot opwinding, almal ruil pienk klere in en koop blou klere.
9 Maande en die tyd is daar vir kindjie om te kom. EK kry die sms die oggend van 16 Oktober wat sê dat Chrisma nou ingaan vir haar keisersnit. Ek sit en hou my selfoon die heeldag dop, die middag kry ek SMS, Paulus Nicolaas Stemmet is gebore. Ek was nog nooit so vinnig in my kar nie, jaag met ‘n spoed deur na die hospitaal, want ek kan nie wag om hierdie dingetjie te sien nie. Kom by die hospitaal aan, haas my na die kraam afdeling en maak reg om vir Paul(tjie) te sien. Maar wat de..hier sit almal dan nog in die wagkamer?! Paultjie is wel gebore maar skoonsus is nog nie by nie en Paul weier om te sê hy’s pa voor Chrisma by is. Goed dan, dan wag ons nog. Nee, ek kan nie so lank wag nie, gaan krap bietjie gat by broer Paul en hy vat my om vir Paultjie te gaan kyk. Ek weet almal sê dit, maar hy was en is wraggies die mooiste pasgebore baba wat ek al ooit gesien het. (En glad nie eers pienk nie) Wel baie baie groot. As ek reg onthou vermoed ek hy het 3.8 kg geweeg.
Vanaf 17 Oktober het hierdie seuntjie al hoe meer in my hart ingekruip en nou dat hy amper ‘n jaar oud is, is hy die oulikse, beste en slimste baba onder die son. Ja, almal sê dit seker, maar ek dink hy is die beste ding wat kon gebeur het in ons familie! (Net jammer vir sy ma wat vir hom Blou Bul klere aan trek) Wil ek een van my eie hê? Ja, eendag as ek ouer en wyser is. Vir tyd en wyl hou tannie Elizca daarvan om vir Paultjie tot in die afgrond te bederf!
Kommentaar